انکوراژ

عمق بالای گودبرداری و عدم جوابگو بودن نیلینگ با میلگرد و راد، سبب شد در پروژه های با عمق گودبرداری بالا یا حساسیت پروژه به تغییر شکلها در برخی جبهه ها از استرندهای پر مقاومت و انجام عملیات کشش بهره گیرد. براي اجراي مهاري­ها از کابل­هاي مخصوصي استفاده مي­شود که مقاومت نهايي آنها در حدود 18600 کيلوگرم بر  سانتي‌متر مربع است. هر کابل از 7 رشته سيم به هم تابيده تشکيل شده و قطر اسمي کابل­ها 5/0 تا 6/0 اينچ است. براي هر مهاري ممکن است تعداد قابل توجهي از اين کابل­ها را در يک گمانه جاي داد و در نتيجه امکان کشش مهاري­ها تا تناژهاي بسيار زياد را تأمين نمود. نقش مهاري­ها علاوه بر پايدارسازي ديواره و تامين ضريب اطمينان، به علت اعمال نيروي پيش تنيدگي، جلوگيري از ايجاد تغيير شکل­هاي نامطلوب در سازه‌هاي مجاور نيز مي‌باشد.

در پايدارسازي گود ابتدا گمانه مورد نظر براي قرارگيري کابل­ها با عمق، قطر و شيب مورد نياز حفر مي­شود. مهاري­ها (کابل­ها) در گمانه قرار داده ­مي­شوند و سپس انتهاي گمانه به طول مشخص (براساس طراحي‌هاي انجام شده) با دوغاب پر مي‌شود. پس از ايجاد تکيه­گاه و گيرش دوغاب، ­مهاري­ها کشيده­ مي­شوند و نيروي کشش به خاک انتقال داده­ مي­شود. براي ايجاد کشش از جک­هاي مخصوص استفاده ­مي­شود. گيرداري کابل­ها روي صفحه مخصوص توسط گوه­ها (Wedge) تأمين مي­شود. اجراي کار نياز به رعايت جزئيات متعدد و مفصّلي دارد، از جمله مي­توان به موارد زير اشاره نمود:

رعايت فاصله بين کابل­ها (در هر گمانه و يا از يکديگر) و هم­ چنين پيش­بيني پوشش کافي دوغاب روي کابل­ها با کمک فاصله‌سازها­ (­spacers­)­ و مرکزي ­سازها ­(centralizers)

پيش­بيني تمهيدات ويژه براي طول غير درگير کابل­ها

براي تزريق مهاري‌ها به طور کلي چهار روش در نظر گرفته مي­شود:

تزريق ساده ثقلي (دوغاب­ريزي) (grouting)

تزريق ثقلي در مقطع گشادسازي شده انتهايي  (enlarged base)

تزريق تحت فشار (pressure injection)

تزريق متعدد با فشار (multiple reinjection)

بسيار مهم است که براي هر پروژه با توجه به نوع خاک محل روش بهينه پياده و اجرا شود. به همين منظور تعدادي از مهاري­ها به طور آزمايشي با روش­هاي گوناگون اجرا و تحت آزمايش قرار گرفته و بهترين روش انتخاب مي­شود. در اغلب پروژه از روش‌هاي تزريق ساده ثقلي و تزريق تحت فشار استفاده مي‌شود. در موارد محدودي با توجه به شرايط خاک ممکن است از روش تزريق متعدد با فشار نيز استفاده مي­شود.

پس از اجراي مهاري در عمق مورد­ نظر­، سرتاسر عمق گودي که تا اين مرحله برداشته شده است به وسيله شبکه­هاي فولادي (مش) پوشانده شده و روي آن بتن پاششي زده مي­شود. با اجراي عمليات فوق، مرحله اول گودبرداري ايمن حاصل شده است و امکان خاکبرداري مرحله بعدي و به همان روش وجود خواهد داشت. عمليات انجام شده در مرحله اول در اين مرحله نيز تکرار ­شده و به همين صورت­ تا انتهاي گود ادامه داده مي­شود.

گرچه از ابتدای تاسیس شرکت فعالیتهای قابل توجهی در زمینه مهندسی مکانیک خاک و ژئوتکنیک صورت گرفت، لیکن عمده فعالیتها در این قسمت از سال  1389 و در مواجهه با خاک های مسئله دار در چندین پروژه شکل گرفت. طراحی چندین پروژه در مناطق با خاک نامناسب با ظرفیت باربری کم یا پتانسیل روانگرایی و یا نیاز به ارئه طرح جهت پایدارسازی جداره گودهای عمیق و نظارت بر اجرای آن سبب توسعه این بخش شرکت گردید. در این میان سوابق مدیران موسس شرکت در بخش مهندسی ژئوتکینیک و مکانیک خاک منجر به تسهیل این امر گردید. در نهایت با توجه به پیچیدگی های مسائل مرتبط با ژئوتکنیک و مکانیک خاک و لزوم اصلاح و تدقیق طرح ها اعمم از پایدارسازی جداره گود یا بهسازی زمین در حین عملیات اجرایی و متناسب با روند اجرا، از سال 1391 مسئله طرح و اجرای در بخش ژئوتکنیک به صورت جدی مورد توجه قرار گرفت. از آن تاریخ این شرکت در قالب پیمانکار طرح و اجرا و یا ارائه خدمات مشاوره در تعداد قابل توجهی از این دست پروژه فعالیت نموده است. نیاز به انجام مطالعات ژئوتکنیک دقیق و قابل اطمینان سبب گردید تا در سال 1392 واحد مطالعات ژئوتکنیک این شرکت فعالیت خود را آغاز کند. مجموعه مطالعات ژئوتکنیک در سال 1393 اقدام به اخذ صلاحیت از سازمان نظام مهندسی ساختمان نمود.

پایدارسازی جداره گود

افزایش قیمت زمین در شهرهای بزرگ و کلان شهرها و نیاز به استفاده از فضاهای زیرزمینی جهت استفاده در بخش های مختلف سازه ها نظیر فضا پارکینگ، تاسیسات و انباری سبب شده است تا گودبرداری های عمیقی برای احداث ساختمان ها صورت پذیرد. سيستمهاي پایدارسازی جداره گود(Supporting System of Excavation)  يا سازه نگهبان جهت پايدارسازي لغزشهاي خاک، محدودسازي تغييرشکل ديوارها و حفاظت از سازههاي مجاور محوطه گود، امکان گودبرداري قائم و ايجاد فضاي لازم جهت اجراي فونداسيون و سازه اصلي بکار برده ميشوند.  روشهاي متعددي براي پایدارسازی جداره گود و اجراي سازه نگهبان وجود دارد كه بايد با توجه به شرايط زمينشناسي و ژئوتكنيكي محل (نوع خاك، لايهبندي، سطح آب زيرزميني و غيره)، عمق گودبرداري، شرايط اقتصادي، محدوديتهاي اجرايي و نيازهاي طرح مورد بررسي قرار گيرند. در نهايت ممكن است با توجه به عوامل مذكور از روشهاي مختلفي براي هريك از ديوارها و قسمتها مختلف گود استفاده گردد.

 گودبرداري ها عموما با ایجاد تغییر شکل در ساختمان ها و مستحدثات مجاور همراه هستند لذا كنترل تغيير مكان از مهمترين مسائلي است كه در طراحي بايد به آن توجه گردد تا از هرگونه آسيب احتمالي به سازههاي مجاور خودداري گردد. براي اين منظور لازم است ضمن توجه خاص به مسئله تغيير مکان زمين در اثر خاکبرداري در مرحله طراحي، در مرحله اجرا نيز با استفاده از ابزارهای مناسب و دقيق تغيير مکان نقاط مختلف در مراحل مختلف گودبرداري اندازهگيري و با نتايج حاصل از تحليلهاي صورت گرفته در مرحله طراحي کنترل گردد تا از هرگونه خسارت احتمالی جلوگيري به عمل آيد. با نیاز به پایدارسازی جداره گودها به صورت دائمی، مسئله طول عمر و خوردگي از دیگر مسائلی که براي برخی پروژهها در نظر گرفته میشود. در اینصورت در طرح و اجرای پایدارسازی جداره گود بایستی تمهیدات خاصی را در نظر گرفت.

باتوجه به شرايط زمين شناسي و ژئوتکنيکي محل (نوع خاک، لايه بندي، سطح آب زيرزميني و غيره) عمق گودبرداري و نيازهاي طرح در هر ديواره گودبرداري، روشهاي مختلف حفاظت ديوارههاي گود ميتواند مطرح باشد که عبارتند از:

   پایدارسازی جداره گود به روش ميخکوبي و مهاری (Soil Nailing and Anchoring)

پایدارسازی جداره گود به روش میخکوبی و مهاری از متعارف ترین روش های پایدارسازی جداره گود است که شامل خاکبرداری مرحله ای، حفاری و نصب میخ یا مهار، تزریق میخ ها و مهارها و در نهایت اجرای رویه با نصب مش و بتن پاششی (شاتکریت) می باشد. در خصوص مهارها قبل از انجام مرحله بعدی خاکبرداری، کشش کابل نیز صورت می گیرد.

ديواره‌هاي ميخكوبي شده با استفاده از فشار محرك خاك، وارد عمل مي‌شوند. به اين ترتيب نياز به تغيير مكان جانبي براي بسيج شدن نيروي محرك دارند. مقدار اين تغييرمكان با توجه به ارتفاع ديواره گودبرداري و با توجه به بارگذاری در نزديكي مرزهاي خارجي گود قابل محاسبه است و در بسیاری موارد در حد قابل قبول مي‌باشد. لیکن با استفاده از مهارها متشکل از چندین رشته کابل فولادی (استرند) و ایجاد نیروی پیش تنیدگی در آنها،  می توان این تغییر مکان ها را کاهش داده و در محدوده قابل قبول کنترل کرد.

مزایای پایدارسازی جداره گود به روش ميخکوبي و مهاری:

    اجرای سریع و اقتصادی

    اخلال کم در بار ترافیکی خیابان های اطراف

   انجام همزمان عمليات پايدارسازي و خاكبرداري از بالا به پايين به صورت مرحله‌اي

  اشغال حداقل فضای کار در کف گود و در نتیجه آزادی عمل زیاد جهت اجرای پی و سازه

رفتار لرزه ای مناسب با توجه به انعطاف‌پذيري سيستم ديوار ميخكوبي شده

مراحل اجرای میخکوبی (نیلینگ)

مراحل اجرای شمع و مهار (دیوار برلنی)

جزئیات اجرایی مهار

اجراي سيستم حفاظت از ديواره‌هاي گود به روش ميخکوبي و مهاری در پروژه مشابه

–          ديوار برلني Soldier Beams- Lagging ) Berliner Wall)

در  صورت وجود خاک های ریزشی و یا به منظور کاهش بیشتر تغییر مکان ها از دیوار برلنی استفاده می شود، دیوار برلنی متشکل از شمعهای فولادی با مقاطع I يا H  می باشد که فاصله بین آنها با دیوار بتن مسلح پر شده است. براي اجراي شمع‌ها ابتدا عمليات حفاري چاه در فواصل مناسب انجام مي‌گيرد. عمق اين چاه‌ها برابر با عمق گود به اضافه مقداري براي تامین گیرداری شمع مي‌باشد. بنابر این طول شمع ها در حدود 25% برابر عمق گود، پايين‌تر از رقوم كف گود در نظر گرفته ميشود. پس از قرار دادن شمع فولادی، بتن‌ريزي در محل مورد نظر در انتهاي چاه‌ها، انجام گرفته و به اين صورت شمع فولادي با انتهاي گيردار به وجود مي‌آيد. به منظور تامین اتصال مناسب بین شمع و خاک معمولا چاه ها با مخلوط خاک و سیمان با طرح اختلاط مناسب پر می شوند. صفحات بتني پيشساخته بين بال‌هاي آن قرار گرفته و هم­زمان با گودبرداري،‌ قطعات به تدريج به طرف پايين‌ حركت مي‌كنند. به جاي استفاده از دال‌هاي بتني پيش­ساخته مي‌توان ديوارها را به صورت درجا اجرا كرد. در اين حالت پس از خاكبرداري مرحله‌اي، شبكه آرماتور بين پروفيل‌ها قرار داده شده و بعد از بستن قالب، بتن‌ريزي مي‌شود. اجراي اين ديواره‌ها را مي‌توان به صورت درجا با قرار دادن شبكه مش فلزي و بتن‌پاشي نيز انجام داد. در اين حالت شبكه مش فولادي در محل قرار داده شده و بتن‌ پاشي تا رسيدن به ضخامت مورد نياز انجام مي‌گيرد. از مهمترين مزاياي سيستم ديوار برلني، امكان كنترل تغيير شكلها است.

تصويري از اجراي سيستم ديوار برلني و مهار از نوع استرند (رشته هاي فولادي)

سيستم شمع بتني (Conjugated pile wall or Secant Pile)

 براي تأمين پايداري در زمان گودبرداري از شمع بتني نيز استفاده مي‌شود. شمعها در اين حالت به عنوان طره عمل كرده و بايد به قدري داخل خاك فرو روند كه انتهاي آنها كاملا گيردار باشد. در اين صورت فشار خاك به بدنه شمع اعمال شده و مقطع آن بايد تحمل نيروي برشي و لنگر خمشي ايجاد شده را داشته باشد. با توجه به انعطافپذيري كم و سختي خمشي زیاد شمع تغيير مكان ديواره‌ گود در اين حالت كم بوده و در موقعيت‌هايي كه كنترل تغيير شكلهاي سطحي حائز اهميت است، مي‌توان از آن بهره گرفت.

در مواردي به منظور كاهش لنگر خمشي در مقطع شمعها و كنترل بيشتر تغيير مكان از مهار نيز استفاده ميگردد. در اين صورت در طراحي شمع‌ها علاوه بر درنظرگرفتن عمق نفوذ كافي جهت تأمين گيرداري انتهايي شمع، بايد از تعدادي كافي مهار جهت كنترل تغيير شكل جانبي شمع و همچنين كاهش نيروهاي داخلي بسيج شده در داخل سازه شمع استفاده نمود.

همانطور كه گفته شد با توجه به سختي خمشي شمع، تغيير مكان ديواره‌ گود در اين حالت كم بوده و در موقعيت‌هايي كه كنترل تغيير شكلهاي سطحي حائز اهميت است، مي‌توان از آن بهره گرفت.

استفاده از شمع بتني با مهار در پروژه مشابه

   استفاده از خرپا

خرپا سازهاي فلزي است كه در مواردي كه عمق گودبرداري كم باشد و عمدتا در صورت استفاده از پيهاي منفرد به منظور حفظ پایداری جداره گود مورد استفاده قرار ميگيرد. در شرايطي كه عمق گودبرداري زياد باشد ابعاد خرپا بزرگ شده و علاوه بر سنگين و غير اقتصادي بودن، حجم زيادي را اشغال كرده و روند عمليات اجرايي در كف گود را كند ميكند. در هر حال در برخی موارد با توجه به عدم امکان در حفاری و نصب میخ و مهار به دلیل محدودیتهای موجود استفاده از خرپا فلزی متداول می گردد. اتصال خرپا به سازه های مجاور و مهار خاک در فضای بین خرپاها از اهمیت خاصی برخوردار است.

استفاده از خرپاهاي فولادي جهت پايداري گود

استفاده از ديوار مهار شده با استفاده از پشتبندهاي افقي و شمع

در مواردی جهت حفظ پایه ها در دیوار برلنی و یا شمعهای خرپاهای فلزی و براي كاهش لنگر خمشي در تيغه ديوار و كاهش ضخامت تيغه از مهار و پشتبند استفاده ميشود. استفاده از اين سيستم در مواردي كه ديوارهاي مقابل فاصله نسبتا كمي از يكديگر دارند (نظير ايستگاههاي مترو) و امكان مهار پشتبندها به اين ديوارها ميسر است، امكانپذير است.

ديوار مهار شده با استفاده از پشتبندهاي افقي

  مقایسه روش های پایدارسازی جداره گود

همانطور که گفته شد، استفاده از برخی از روش های پایدارسازی جداره گود خصوصا در گودهای عمیق (با عمق های بیشتر از 6 تا 8 متر) غیر اقتصادی هستند. استفاده از خرپاهای فلزی با توجه به مشکلات اجرایی زیاد و هزینه اجرای بالا و نیز محدودیت های حاصل به علت اشغال فضای زیاد از این دسته هستند. استفاده از پشت بند های افقی نیز تنها در گودبرداری های با عرض کم امکان پذیر است. بنابر این غالبا در پروژه های شهری یک از روشهای پایدارسازی جداره گود به روش ميخکوبي، مهاری و بلوک بتنی و مهاری و شمع (دیوار برلنی) مورد استفاده قرار می گیرد. مقایسه فنی و اقتصادی هر یک از این روشها به مسائل مختلفی بستگی دارد. در مجموع در مناطقی که کنترل و محدود کردن تغییر مکان ها از اهمیت زیادی برخوردار باشد استفاده از روش مهار و شمع (دیوار برلنی) مناسب تر است اگر چه ممکن است هزینه های بیشتری را متحمل پروژه نماید. در مواردی به منظور کنترل بیشتر تغییر مکان ها (نظیر گودبرداری در مجاورت بناهای تاریخی) حتی ممکن است استفاده از شمع های بتنی بجای شمع های فولادی الزامی گردد. در مجموع باید در نظر داشت روش میخکوبی در بسیاری موارد از سرعت و مقبولیت بالایی برخوردار است. اگرچه تغییر شکلهای قابل توجهی را به همراه دارد که استفاده از آن را در محیطهای شهری با ساختمان های و مستحدثات مجاور گود با محدودیت همراه کرده است.

مقایسه فنی و اقتصادی روش های مختلف پایدارسازی جداره گود

نحوه بسیج نیرو در میخ (نیل) و افزایش تدریجی تغییر شکل در دیوار میخکوبی متناظر با مراحل اجرا

مقایسه میزان و نحوه تغییر شکل در روش های مختلف پایدارسازی جداره گود

   دیوارهای حائل و سازه های ژئوتکنیکی

   اجراي ديوار خاك مسلح

در ديوار خاك مسلح با استفاده از وسايلي همچون نوارها، ميلههاي فلزي، تسمهها و شبكههاي ژئوتكستايل يا شبكههاي سيمي، خاك را مسلح ميكنند. نقش المانهاي مسلح كننده، تحمل نيروي كششي بوده و نقشي همانند ميلگرد را در بتن مسلح ايفا ميكنند. با اين تفاوت كه عامل مسلح كننده خاك با استفاده از نيروي اصطكاكي بين خاك و عامل مسلح کننده، نيروي كشش را تحمل ميكند.

يك ديوار خاك مسلح داراي سه قسمت اصلي است:

    خاكريز، كه معمولا يك خاك دانهاي با كمتر از 15 درصد عبوري از الك 200 ميباشد،

عامل مسلح كننده، كه معمولا از ژئوتکستایل، ميلگرد و يا تسمههاي فولادي استفاده ميشود،

      قطعات نما كه براي زيباسازي نما و نگهداشتن خاك مابين عوامل مسلح كننده قرار داده ميشوند.

از مزاياي استفاده از اين سيستم هزينه كم آن است، زيرا المان اصلي آن را خاك بوده و اجراي آن نيز با استفاده از ماشينآلات معمول راهسازي انجام ميپذيرد.

از مشكلات استفاده از ديوار خاك مسلح روش اجراي آن ميباشد، زيرا ديوار خاك مسلح بايد از پايين به بالا اجرا شود. در واقع در اين روش يك ديوار خاك مسلح در جلوي ديواره اصلي اجرا ميگردد و بنابر این بیشتر جهت پایدارسازی دائمی ترانشه ها در محیط های شهری از آن استفاده می گردد. در برخی موارد برای پوشش نمای این دیوارها از گلدان های بتنی (Flower Box) استفاده می شود که سبب ایجاد نما با فضای سبز می گردد. در مورد اخیر می توان با ایجاد شیب مناسب و با توجه به نقش گلدان های بتنی در افزایش پایداری دیوارها استفاده از عامل مسلح كننده خاک را کاهش داده و یا به طور کلی آن را حذف کرد که این امر علاوه بر ایجاد نمای زیبا سبب کاهش هزینه اجرا و حجم خاکبرداری می گردد.

نمونه از اجراي سيستم خاک مسلح

     ساخت ديوار حائل در جلوي ديوارها

ديوارهاي حائل به شكلهاي مختلف و به صورت ديوار حائل وزني (Gravity) و طرهاي (Cantilever) اجرا ميشوند. ديوار حائل وزني به دليل تكيه بر وزن مصالح براي تامين پايداري خاك پشت آن نياز به حجم بالايي داشته و با توجه به ارتفاع زياد ديوار و نيروي محرك خاك، براي تامين نيروي مقاوم عرض پايه ديوار زياد شده و فضاي زيادي را اشغال ميكند. براي كاهش اين فضا معمولا از ديوار حائل بتن مسلح استفاده ميكنند. اجراي اين ديوارها نيز به صورت از پايين به بالا صورت ميپذيرد و بنابر این به منظور پایداری جداره گود مورد استفاده قرار نمی گیرند لیکن در موارد زیادی کاربرد دارند.

افزایش ظرفیت باربری و بهسازی زمین

وجود خاک های مسئله دار نظیر خاک ها با مقاومت کم و یا نشست زیاد و یا وجود پتانسیل روانگرایی در بسیاری نواحی و … سبب نیاز به بهسازی و یا انتقال بار سازه به لایه های با مقاومت کافی گردیده است. روش های مختلفی برای مقابله با این مشکل وجود دارد که به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند:

الف) انتقال بار به لایه های عمیق خاک با مقاومت بیشتر توسط المان های باربر

ب)بهبود خواص مکانیک خاک با استفاده از بهسازی آن

برخی از این روشها تاکنون در بسیاری از پروژه های این شرکت مورد استفاده قرار گرفته اند.

شمع (Pile)

به طور سنتی از معمول ترین روش ها جهت کنترل میزان نشست و یا به طور کلیه مقابله با خاک های با تراکم و مقاومت کم، از شمع استفاده می گردد. با افزایش طبقات ساختمان ها میزان بار و تنش وارده بر زمین به نحو قابل توجهی افزایش یافته است به نحوی که استفاده از شمع های بتنی درجا ریز در بسیاری از نقاط تهران با وجود تراکم نسبتا بالای خاک دیده می شود. در برخی موارد جهت مقابله با پتانسیل روانگرایی نیز از شمع استفاده می گردد. اگر چه هزینه نسبتا زیاد از معایب به شمار می رود، لیکن وجود تجربه زیاد اجرای آن در نقاط مختلف کشور و نیز وجود روش و ماشین آلات ساده جهت اجرای آب سبب مقبولیت آن گردیده است. شمع ها به روش های مختلفی مورد استفاه قرار می گیرند و به طور کلی به دو دسته شمع های کوبشی و درجا ریز قابل تفکیک هستند.

 اجرای شمع بتنی در جا ریز جهت مقابله با پتانسیل روانگرایی بیمارستان تبریز

ریز شمع یا میکرو پایل (Micro Pile)

ریز شمع یا میکروپایل شمعی است با قطر کمتر 300 میلیمتر که شامل المان تسلیح فولادی به همراه دوغاب سیمان می باشد. ریزشمع ها علاوه بر نقشی که به طور مستقیم در باربری و کنترل میزان نشست دارند، با توجه به تزریق دوغاب سیمان در مرحله اجرا موجب بهبود خصوصیات مکانیکی خاک نیز می شوند. موارد استفاده از ریز شمع ها در دو دسته کلی قرار می گیرد:

1- خاک مسلح:

–              افزایش مقاومت زمین و حفاظت آنها

           کاهش نشست ها و کنترل روانگرایی

       پایداری سازه ها

     پایداری شیب ها و خاک

2- فونداسیون سازه ها:

نگهداری زمین

  فونداسیون سازه های جدید

           فونداسیون سازه های موجود جهت حفاظت، ترمیم، جلوگیری از حرکت و یا افزایش ظرفیت فونداسیون موجود

        مقاوم سازی لرزه ای

اختلاط عمیق خاک (Deep Soil Mixing)

این روش که به طور اختصار DSM خوانده می شود، یکی از روش های بهسازی خاک در جهان محسوب می شود.

اختلاط خاک در عمق به روشی اطلاق می شود که در آن مواد پایدارکننده ای نظیر سیمان یا آهک با استفاده از یک حفار با محور توخالی بصورت مکانیکی با خاک مخلوط می شود. فرآیند اختلاط خاک موجب تولید ستون یکنواختی (با پهنای ثابت) از خاک و ماده افزودنی می گردد. با همپوشانی ستون ها قبل از گیرش کامل، دیوارهای پیوسته ای زیر سطح زمین قابل احداث می باشند.

ـ موارد کاربرد روش اختلاط عمیق خاک

روش اختلاط عمیق خاک کاربرد وسیعی در بهسازی بستر دارد که برخی از آنها عبارتند از:

تزریق دوغاب سیمان (Cement Grouting)

در این روش یک ماده تزریق که غالبا دوغاب سیمان یا آهک می باشد با هدف کاهش نشست پذیری خاک، افزایش ظرفیت باربری، کاهش نفوذ پذیری و کاهش میزان حرکت آب در خاک، کاهش تاثیر بارهای دینامیکی و ارتعاش در خاک  در داخل خاک تزریق می شود. در این روش دوغاب سیمان ضمن اینکه خلل و فرج خاک را پر می کند با ایجاد باندهای سیمانی بین دانه های خاک موجب افزایش خصوصیات مکانیکی و مقاومتی خاک می گردد. از این روش می توان جهت جلوگیری از نشست در ساختمان های موجود و یا حتی جبران مقداری از نشست اتفاق افتاده استفاده نمود.

تزریق با فشار بالا (Jet Grouting)

تزریق با فشار بالا یا جت گروتینک با حفاری یک گمانه به قطر آن بین 100 تا 150 میلیمتر تا عمق مورد نیاز برای بهسازی و اجرای توده خاک اصلاح شده (مخلوط خاک و سیمان) انجام می شود . این حفاری به منظور پایین فرستادنمجموعه نازل ها و لوله های تزریق انجام می گردد. نازل ها خروجی های شیپوری شکلی هستندکه جریان آب یا دوغاب با فشار بالا را به جریان با سرعت زیاد که به طور مستقیم به خاک برخورد می کند تبدیل می کنند. هنگامی که راد به عمق مورد نظر رسید از طریق نازل‌های موجود در نوک و جداره‌ی راد، هوا، آب و مخلوط تزریق بوسیله پمپ با سرعت و فشار بالا به درون خاک تزریق می‌شود. در این روش راد در هنگام تزریق با سرعت زیاد در حال چرخش است و با سرعت کم به طرف بالا حرکت می‌کند. این عملیات باعث شکستن ساختار خاک و اختلاط کامل با مخلوط ترزیق می‌گردد. از طرفی در این روش، فشار بالای تزریق باعث افزایش تراکم خاک نیز می‌شود و محیطی همگن و صلب در خاک بوجود می‌آورد. تغییر در فشار تزریق، سرعت چرخش راد و سرعت حرکت رو به بالای راد باعث تغییر در ستون ایجاد شده می‌شود.

با توجه به نوع بافت خاک، این عملیات به سه روش انجام می گردد:

تزریق دوغاب به تنهایی      

      تزریق دوغاب به همراه هوا 

    تزیق دوغاب به همراه آب و هوا

با توجه به قابلیت استفاده از این روش در طیف وسیعی از خاک ها شامل خاک های ریزدانه رسیو سیلتها، ماسه ها و خاک شنی سست، کابردهای زیادی برای این روش وجود دارد.

جهت تدقیق طراحی، در طول اجرا مقاومت فشاری محصور نشده‌ی ستون‌های حاصل از مخلوط خاک و سیمان اندازه گیری می گردد و طراحی اولیه بر این اساس اصلاح می شود. مقاومت فشاری خاک- سیمان رابطه مستقیمی با جنس خاک و میزان سیمان بکار رفته در مخلوط تزریق دارد.

تراکم دینامیکی (Dynamic Compaction)

امروز تراكم ديناميكي به عنوان روشي مناسب در بهسازي عميق خاكهاي سست مطرح است. در اين روش، ضربات متوالي كوبه اي به وزن 5 تا 40 تن كه از ارتفاع 10 تا 30 متري رها شده باعث تراكم عميق توده خاك مي شود. با استفاده از این روش به نحو نسبتا گسترده در مناطق جنوبی کشور و در توسعه سواحل و بنادر و استحصال زمین مورد استفاده قرار می گیرد می توان تراکم خاک را تا عمق حدود 10 متر افزایش داد. اگر چه در برخی موارد با استفاده از وزنه های سنگین و یا افزایش ارتفاع سقوط، عمق تاثیر تا 30 متر نیز افزایش یافته است. با وجود اینکه در پروژه های بزرگ این روش نسبتا اقتصادی است، لیکن عدم امکان کاربرد آن در نواحی شهری از مشکلات اصلی به شمار می رود.

کنترل سطح آب زیرزمینی

مسئله وجود آب در خاک از مسائل بسیار مهم در بسیاری از پروژه های مرتبط با مهندسی مکانیک خاک می باشد. وجود آب عامل اصلی و یا حداقل یکی از عوامل جدی در بسیاری از مشکلاتی است در این نوع پروژه ها بوجود می آید و کنترل و هدایت آن هم در مرحله اجرا و نیز در مرحله بهره برداری از اهمیت ویژه برخوردار است. امروزه با افزایش عمق گودبرداری ها و احداث سازه های زیرمینی، در موارد زیادی نیاز به کنترل سطح آب زیرزمینی و پایین انداختن آن در طول دوره اجرا و در برخی موارد بهره برداری است. در ایران عمدتا از یک شبکه زهکشی متشکل از میله های عمودی و اتصال افقی آنها به یکدیگر جهت زهکشی آب استفاده می گردد. در برخی موارد علاوه بر این از تکنیکهایی نظیر تزریق دوغاب و غیره جهت کاهش میزان آبی که به داخل گود تراوش می کند استفاده می گردد.

به منظور کنترل فشار آب در پشت دیوار بتن پاششی نیز از ژئوتکستایل و زهکش های افقی استفاده می شود.

در صفحات بعد برخی از کارهای محاسباتی و اجرایی شرکت ارائه شده است. لیست کامل کارها در صورت درخواست کارفرما ارسال می گردد.